X
تبلیغات
ساروکلا - آسیب های مکانیکی در مرکبات
 

آمار سایت


فال حافظ



   

روستایی از توابع شهرستان قائمشهر

آسیب های مکانیکی در مرکبات
چهارشنبه بیست و نهم دی 1389 ساعت 17:29 | | نوشته ‌شده به دست غلامرضا پاداشی | ( )

دسته بندی آسیب های مکانیکی:

1)آسیب ناشی از کبودی وبریدگی

2)آسیب ناشی از ضربه

3)آسیب ناشی از فشردگی

شناخت آسیب های فبل و پس از برداشت مرکبات:

عملیات بر داشت :

عوامل مختلف باغی به خصوص در مرحله قبل از برداشت روی حساسیت میوه به ضربه تاثیر گذار است .آبیاری درختان میوه قبل از بر داشت و رطوبت نسبی بالا می تواند موجب افزایش حساسیت میوه به آسیب های مکانیکی شود.

کود دهی یکی از عوامل داشت است که حساسیت میوه به خسارت را تحت تاثیر قرار می دهد پتاسیم یکی از عناصر مهم و موثر در تشکیل فراورده های رنگی حاصل از اکسید شدن پس از آسیب سلولی است .

اثر کودهی با نیتروژن روی کبود شدگی داخلی مشخص نیست اعتقاد بر این است که سطوح بالای تیتروژن منجر به وزن مخصوص نسبتا پایین تر میوه و کاهش کبودی می شود .

میوه های دارای پتاسیم کافی حساسیت کمتری به پلاکینگ یا جدا شدن پوست همراه با دم میوه در زمان بر داشت به خصوص در نارنگی انشو دارند.همچنین سطوح پایین پتاسیم باافزایش ترکیدگی و ریزش میوه در ارتباط است.

عوامل محیطی:

1)خسارت تگرگ

2)خسارت باد

خصوصیات فیزیکو شیمیایی میوه:

علاوه بر اینکه میزان خسارت به ابعاد ضرب دیدگی و سائیدگی ناشی از برخورد مستقیم ضربه بستگی دارد ولی ویژگی های مکانکی و بافتی میوه (گوشت وپوست )نیز تعیین کننده است .همچنین به تغییرات شیمیایی ،فیزیولوژیکی و بیو شیمیاییرخ داده در طول رسیدن، جابجایی و انتقال میوه نیز مربوط می شود.گسترش صدمه میکانیکی منجر به پارگی دیواره سلولی و کاهش انسجام بافت می شود.

نشت محتویات سلولهای داخلی به فضای بین سلولی ،منجر به افزایش اتلاف وزن و قهوه ای شدن بافت میوه می شود.

که این تغییر در ابتدا معلوم نمی باشد ولی مدتی پس از بر داشت در سردخانه و یا در طول جابجایی علائم آن بصورت تغییر رنگ پوست (لکه های قهوه ای و نارنجی تیره )بوده که به آلودگی های میکروبی ،ارتعاشات یا ساییدگی  ها در جابجای نیز نسبت داده می شود.

آسیب  مکانیکی به طور خاص در نواحی رو پوست و زیر پوست متمرکز شده و  بافت زیر آن بدون لکه باقی می ماند .این اثر موقع انجام عملیات پس ازبرداشت و دست ورزی میوه با پوست کثیف به علت صدمه ذرات خاک می تواند تشدید شود.

آسیب مکانیکی بافت عامل اصلی تهاجم قارچ ها و عوامل بیماری زای ایجاد کننده پوسیدگی است که باعث کاهش عمر انباری میوه می شود.

میو های که دارای پوست آبدار و ترد هستند به به آسیب ضربه ای حساسترهستند.

بافت جوان حساسیت بیشتری نسبت به ضرب دیدگی آب گیری بیشتر دارند.

برداشت میوه مرکبات:

در اکثر میوه ها ،عمده آسیب مکانیکی در زمان بر داشت رخ می دهد

میوه های رسیده و نرم به صدمه مکانیکی حساسترند.

در هنگام بر داشت باید بخشی از دم میوه مرکبات روی میوه باقی بماند .

میوه باید به وسیله قیچی همراه باشد تا سایر میو ه ها زخمی نشوند.

مراقبت در زمان ریختن میو ه در داخل سطل و تخلیه آن دقت شود.

به منظور به حد اقل رساندن آسیب کبودی و ضربه در طول برداشت با دستی از جمله نوع قیچی باغبانی ،استفاده از دست کش ،جنس و نگهداری ظروف ،بازرسی روزانه کیفیت میوه های برداشتی .

حمل ونقل و جابجایی:

*جابجایی وتکان خوردن جعبه های میوه

*خطر ضربه توسط میوه ها به هم

*ظروف و تجهیزات مورد استفاده در خط سورتینگ

*به سه دلیل عمل درست مکانیکی شامل ضربه ،لرزش و فشرده سازی رخ می دهد همه این نیروها معلول سطوح نامنظم جاده ها هستند که می توان با استفاده از وسایل نقلیه مجهز به ضربه گیر از صدمات وارده جلوگیری نمود.

نتیجه گیری کلی:

بطور کلی شناسایی عوامل آسیب های مکانیکی به ما اجازه می دهد تا راهکارهایی برای کاهش این آسیب ها در سطح واحد های تولید کننده خرد وتجاری اعمال نماییم .

این راهکارهای بازدارنده شامل :

*به حد اقل رساندن صدمه به میوه در طول برداشت دستی و مکانیکی میوه

*کاهش تعداد دفعات افتادن یا انتقال میوه و یا کاهش ارتاع سقوط

*کاهش تعداد تغییر جهت ناگهانی نقاله ها در طول خط سورتینگ

*حذف لبه های تیز جعبه ها و صندوق های  میوه یا نقاله ها

*حفظ سرعت ثابت و یک نواخت بین تسمه های نقاله

*به حد اقل رساندن فشار روی میوه

*لایه گذاری لبه های تیز در خطوط تمیزکردن سور تینگ

*لایه گذاری کف جعبه ها و سطوح داخلی وسیله نقلیه

*قرار دادن لایه های فوم بین بسته های میوه در هنگام حمل ونقل

(بر گرفته از نشریه ترویجی جهاد کشاورزی )